Ölümü istemek...

[SaHaR]

Ölüm tez gelirmiş arzu olursa.
Hele , sol yanında sızı olursa...
Yakan, bir gönül hırsızı olursa...
Ölümü çeşni yaparsın geceye...

Ölüm bülbülün susuşu bir gecede
Kanadını kırıp küsüşü güle
Tozunu alıp düşüşü yola
Yürektir ölüm, kederi yaşayana

Ölüm çiçeğin düşüşü bir kere.
Kırağı olup yağdıkça çiçeklere.
Ateş olur düşer gece yüreklere.
Katıktır belki ,hasreti yaşayana

Ölüm tez gelirmiş can susayınca
Sol yanına koyacak katık bulamayınca
Kanayan gönül yarası olunca
Ölümü ekmek yaparsın geceye...

Ölümü istemek...
ona, tam teslim olmak,
Kolaysa ölümle sevişmek...
onunla dans zordur,
Teninde gezerken harareti.
Zordur ,ölümü sevmek
Oysa ben severim ölümü,
Aşkın, koma halidir ölüm.
Ölümle vuslat mezarda başlar...
Bir avuç toprak, örtün olur.
Ölüm, ısıtır seni artık..
Başka sevgiliye, hacet yoktur...
O sarar seni sıkıca...

Bir yürek kırılmasıydı onunki,
Hayattan kopan bir gülün kendini inithara vurması misali
Yasladı başını o hüzün kokan buğulu camlara ve yazdı.
MUTLU OLMAK İÇİN ÖLMEK GEREKİR