Sana gelirken hep ellerim ceplerimde gelirdim, olur da aşkımın elleri üşümüştür. Avuçlarımda ısıtırım diyerekten .

Ne kadınlar sevdim zaten yoktular.

Türk aydını dediğimiz kişi, Batı’nın manevi ajanıdır.

Sanat, toplumsal bir çabadır; toplumdan gelir, topluma döner. Fakat gelenle giden aynı şey değildir.

Çoğu zaman üç beş kişi için yazdığımızı sanırız, onlar bizi okumazlar. Asıl seslendiklerimiz, hiçbir zaman tanımayacağımız, başka üç beş kişidir.

Ben sana mecburum bilemezsin.

Ben hiç böylesini görmemiştim, vurdun kanıma girdin kabulümsün.

Ölüm kadar çabuksa eğer yaşamak, hiç doğmamayı isterdim ama bir kere doğmuşum ölmek yasak.

Yaşarken çektirdiler, şimdi doğumunu kutluyorlar.

Oysa ben akşam olmuşum, Yapraklarım dökülüyor usul usul. Adım sonbahar…

Döndüm arkamı sana, Sen sırtımdan vurmayı seversin, yüzüm ağır gelmesin…

İnsan olmanın bütün komplekslerini yenmiş, günü dipdiri yakalayan, hayatın anlamını çözmüş bir bilge insan; bir yol gösterici.

İnsan sevdiğini bırakmaz, sevmek bırakır insanı…

Gel sevgilim gel, benim dünyama gel çok zaman var içimde yerini hazırladım.

Kolay diyorsun, gel bir de sen yaşa sensizliğimi…

Bekleme yapmayın! ‘Aşk’ını alan ‘acı’ya doğru ilerlesin.

Memleket bir kurtlar sofrasına döndü mü, isyan haktır.

Acı bir tütün gibi yakıyor genzimi, Senden uzak olmak.

Mutluluk uzun sürmez mutlaka gündeliktir. Ölüme yenik düşen aslında korkuya yeniktir.

Ağzımın tadı yoksa, Hasta gibiysem, Boğazımda düğümleniyorsa lokmalar, Buluttan nem kapıyorsam, İnan hep güzel gözlerinin hasretindendir.

Bir gün seni unutmak zorunda kalırsam , Aşkımın küçüklüğüne değil,çaresizliğimin büyüklüğüne inan.

Ben çocuklar gibi sevdim! Devler gibi acı çektim.

Ben gidip başıma belâlar aramışım o kalıp mevlâsını bulmuş.

Hiç doğmamayı isterdim ama bir kere doğmuşum ölmek yasak.

Gözlerin gözlerime değince Felâketim olurdu ağlardım Beni sevmiyordun bilirdim Bir sevdiğin vardı duyardım…

İnanmakta geç sevmekte çabuktum.

Aydınlık neyin oluyor senin.

Hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların sen bana kalbim kadar elim kadar yakınsın.

Eğitim, savunma ve ekonomi milli olmalıdır, olmazsa Sevr gelir.

Canını kurtarayım derken vatanından olursun.

Sovyetler Birliği dağıldıktan sonra KGB’nin belgelerinden görüyoruz ki, Türkiye’deki sosyalistlerin pek çoğu maaşa bağlanmışlar orada. Bugün de Alman vakıflarından, Amerikan vakıflarından maaş alarak, Avrupa fonlarından para alarak, onlar adına hareket eden pek çok basın yayın organlarında görevli isimler vardır ve bunlar artık ayıp olmaktan da çıkartılmıştır. Maalesef Türkiye bu noktaya gelmiştir.